මගේ බ්ලොග් එක

කදුළු පිරි නෙත් උරුම විය මට කමක් නැහැ නුබ හිනැහිලා

ඇඩෙනවා නෙවෙයි කදුලැලි එයි පේනවද

අනුන්ගේ කෝල්

වඩින්න මිහිරාවිය නුබ නමටයි මගෙ විමන

දැන් කොයි තරම් දුරකද ඒ දැත් මට..........................

පතනෙමි ලදුනි දුක් සංකා නොවන සිතා ....................

මොන වරදක් ද මම නැහැ වරදක් කෙරුවේ..................

නුබ මගෙ එක වෙනස් වෙන්නේ නෑ මේ සත්තයි ................................

ඉල්ලමි නුබේ පා යුග මුල දන ගහලා ............................

වරක් දකින්නට ඉඩක් සදාපන් ඉල්ලීමයි මාගේ................

දාල යන්න ආදරේ කරන්න එපා ................

නුබ දන්නේ නෑ නේද

එනු මැන පෙර ලෙස ආසයි නුබව විදින්න................................